Çok Uzak

ÇOK UZAK

DOT

Carly Churchill’in ürpertici yeni oyunu Far Away‘in olacakları önceden görmüş bir hali var. Konusuyla değil, daha çok etrafinda yarattığı etki ile 9/11 sonrası ortamın ruh haline fazlasıyla uygun bir oyun, hem de felaketten çok önce yazılmış olmasına rağmen. Bu apokaliptik korku, oyunun sürdüğü hızlı saat içinde zehirli çamurun sakin görünüşlü sahile sinsice yayılması gibi, dünyanın yıllardır içinde olduğu kanlı tarihle yeni tanışan bir şehrin duyduğu yerel paniğin ötesine geçiyor. Far Away‘in kahinliği felaketi tahmin etmekten çok, insanların daha önce hakkında yazdığı ama değiştirmek için birşey yapmadığı perişanlığı teşhir etmesinde. Oyun mutlu bir çiftllik hayatının resmedildiği bir perde ile başlar: Rengarenk ağaçlar, cıvıldayan kuşlar, şirin bir çiftlik evi…Yavaş yavaş herşey başkalaşmaya başlar. Kedilerin Fransızların tarafında olduğu, fillerin Hollandalılara katıldığı, havanın bile taraf tuttuğu korkunç bir savaş başlar. Savaşın sebebini hiç bir zaman öğrenemeyiz, ama bu zaten önemli de değildir. Önemli olan boyun eğmektir, kasıtlı cehalettir ve tüm bunlara ait olmayı dünyanın en normal şeyi kılan ahlaki iflastir.

FAR AWAY

Far Away is the story of ten years in the life of a girl named Joan, whose presence connects the three scenes of the play. As she grows from a child into a woman, looming over her coming of age is a culture immersed in mindless war. While the action of the play is simple, the work is also dense: rich with specificity, highlighted by spectacular and strange visual twists, and unafraid of metaphor that encompasses many meanings. Its unique cruel and whimsical sensibility means that the outrageous is normal, no one is to be trusted, the hats are sinister and the cats have come in on the side of the French. said Time Out London, “…creates a dystopia that will be hard to forget. A powerful play by one of the most innovative women writing today, this groundbreaking work portrays a world at war where “the promise of violence broods in even the coziest of corners,” said Ben Brantley in The New York Times. It is, he said, a “ravishing, deeply disturbing play…disquietingly insisting that your childhood instincts were dead right, that nightmares do not stop when sleep ends.


Konsept - Yönetim / Concept - Director : Emre Koyuncuoğlu
Metin / Text : Caryl Churchill
Çeviri / Translation: Fatih Özgüven
Müzik / Music: Çiğdem Borucu
Sahne ve Kostüm Tasarımı / Stage and Costume Design: Fulya Tekin
Işık Tasarımı / Lighting Design: Cem Yılmazer
Şapka Tasarımı / Hat Design: Hande Ömürlü, Fulya Tekin
Dekor / Decoration: Tardu Kuman
Oyuncular / Actors: Tomris İncer, Mine Tugay, Onur Ünsal
Yönetmen Asistanı / Assistant to the Director: Gökçe Durat
Prodüksiyon Asistanı / Production Assistant: Gülen İpek Abalı
Sahne ve Kostüm Asistanı / Stage and Costume Assistant: Can Tuğcuoğlu
Klarnet / Clarinet: Evrim Güvenli
Piyano / Piano: Skip Brunner, Çiğdem Borucu
Işık / Lights: Selen Akıncı


21 Nisan Cuma / Friday, 21st April
Saat / Curtain Up: 13:30
Gösteri Süresi / Duration: 50’’

Mekan / Location : DOT
(İstiklal Cad. Mısır Apt. no:311/23 Beyoğlu İstanbul)

The reservations can be made one day before the performance date.


DOT
http://www.go-dot.org